20.03.2026
Een politiek die zichzelf tot slaaf maakt van de publieke opinie is (...) een politiek die problemen uit de weg gaat en moeilijke keuzen uitstelt. Terwijl er symboolpolitiek wordt bedreven die de schijn van daadkracht moet hooghouden, bijvoorbeeld door steeds maar weer nog meedogenlozer op te treden tegen asielzoekers, verliest de politiek aan oplossend vermogen. En wanneer de democratie zozeer een parodie op zichzelf is geworden dat zij geen oplossingen meer biedt, verliest zij het vertrouwen, waarna de roep om de sterke man onherroepelijk steeds luider zal klinken. De populisten zullen deze ontwikkeling niet tegenhouden, want zij is hun niet onwelkom. Ook zij willen de doemocratie in naam van de democratie ontmantelen.
(Ilja Leonard Pfeijffer, absolute democratie, p64)